АБРАНАСЦЬ

Нам ставіць сумленне капканы,

І поспех – чужы пабрацім,

Ды хто ў дарогу абраны,

Той пойдзе і босы зусім.

Хоць будзеш на рабства скараны,

На вечнасць зняволенным быць –

Калі ж ты героем абраны,

Лёс новы свой зможаш здабыць.

Ні буры, ні людзі, ні раны,

Ніхто і нішто не кране,

Таго, хто на подзвіг абраны,

І Бог на чыёй старане.

Уздымуцца супраць тытаны,

Пачнеш спатыкацца ў хадзьбе –

Пакуль на жыццё ты абраны,

Не мае смерць спраў да цябе.