ПРА БЕЛАРУСЬ

Верш будзе мець уласны код

і даляціць да Прагі, Рыму,

калі ў ім будзе пра народ

і сказ пра нашую Радзіму.

Калі народ у ім – айцец,

а маці – родная зямліца,

ён – як галоднаму хлябец,

для тых, хто мроіць заграніцай.

Верш будзе добрым і тады,

калі ў ім гучыць пашана

да продкаў, што былі заўжды

мацней шматлікага тырана.

Калі ж ты хоць шматкроп'ем дзе

Радзіме выкажаш сумненне…

павер, хто гойдаўся, нідзе

не змог знайсці супакаення.

Для тых, хто ў роздуме, найперш,

і марыць пра перазагрузку,

мацней, часцей гучы мой верш –

пра Беларусь по-беларуску!