ВОСЕНЬ

Вачэй замілаванне

і думак супакой,

ў кастрычніку жаданні

ўсе з лёгкаю журбой.

Ах, восень-чараўніца –

спякоты заняпад,

пачуцці маляўніча

засыпаў лістапад.

Галіны, нібы рэі

без ветразяў, маўчаць,

і лісце з дрэў надзеі

ў сабе пара прыбраць.

Няма на сэрцы жалю,

няма ў душы тугі,

што ад кахання балю

застаўся шлейф смугі.